Suszarka tarczowa

Wstęp

Urządzenie pośrednio ogrzewane parą, przeznaczone do ciągłego gotowania lub suszenia produktów ubocznych pochodzenia zwierzęcego lub ryb. Wirnik składa się z centralnej rury, na której przyspawano pionowo ułożone, równoległe tarcze o podwójnych ściankach. Taka konstrukcja zapewnia skoncentrowaną powierzchnię grzewczą, oferującą maksymalną wydajność parowania w kompaktowej obudowie.

Wilgotny materiał jest podawany do suszarki przez wlot znajdujący się na końcu napędu. Materiał jest transportowany przez suszarkę i mieszany za pomocą łopatek zamontowanych na obwodzie wirnika.

Materiał jest suszony poprzez bezpośredni kontakt z ogrzewaną parą powierzchnią wirnika. Woda odparowana z materiału jest usuwana przez kopułę parową znajdującą się na górze stojana.

Wlot pary znajduje się na końcu wirnika, który nie jest napędowy, natomiast wylot kondensatu jest umieszczony na końcu napędowym. Zgarniacze zapobiegają gromadzeniu się materiału pomiędzy tarczami wirnika.

Wysuszony materiał jest wyładowywany na przeciwległym końcu, u dołu stojana, zwykle za pomocą przenośnika ślimakowego wyładowczego z napędem o zmiennej prędkości.

Główny bohater

Stojan wraz z kopułą parową, wlotem i wylotami, a także listwy zgarniające między tarczami i regulowane łopatki wykonane są ze stali nierdzewnej.

Kopuła parowa posiada zdejmowane pokrywy, co umożliwia łatwą kontrolę, czyszczenie i regulację łopatek. Co druga pokrywa jest wyposażona w okienko kontrolne z oświetleniem i wycieraczką, co umożliwia łatwą kontrolę.

Suszarka tarczowa ma zewnętrzne łożyska smarowane olejem.

Wały prowadzące do suszarki są uszczelnione dławnicami.

Dane techniczne